In de wereld van opkomende markten maakt een opmerkelijke trend vaart: het snelgroeiende universum van emerging markets ex China-fondsen. Deze beleggingsproducten sluiten China bewust uit van de portefeuille, en winnen in rap tempo aan populariteit. Maar hoe verstandig is het om de op één na grootste economie ter wereld buiten spel te zetten?
De cijfers onderstrepen het momentum: waar er in 2015 wereldwijd slechts zo’n 800 miljoen dollar in ex-Chinafondsen zat, is dat inmiddels gestegen naar 25 miljard. Vooral in 2023 en 2024 vloeide er veel kapitaal naar deze producten, met in 2024 een recordinstroom van 10,5 miljard dollar.
Tegelijkertijd kampte de bredere categorie van opkomende-marktenfondsen juist met uitstroom. De boodschap lijkt duidelijk: beleggers mijden China. Maar deze verschuiving roept ook belangrijke strategische vragen op.
Van indexweging naar risicobeheersing
Aanvankelijk was het argument voor ex-Chinafondsen technisch van aard. China groeide zó hard dat het de opkomende-marktenindex begon te domineren. Op het hoogtepunt, in 2020, was China goed voor 42% van de Morningstar Emerging Markets Index. Daarmee kwam de beoogde spreiding in gevaar. Het gevolg: een groeiende roep om China apart te behandelen, net zoals Japan op een gegeven moment als zelfstandige allocatie werd gezien.
Sindsdien is het sentiment echter gekanteld. De nadruk ligt nu vooral op risico’s: economische vertraging, vastgoedproblemen, politieke inmenging in het bedrijfsleven en toenemende geopolitieke spanningen, vooral met de Verenigde Staten. Sinds de coronapandemie hebben Chinese aandelen het moeilijk, wat beleggers verder heeft afgeschrikt.
De prestatieverschillen zijn aanzienlijk. Tussen januari 2020 en juni 2025 behaalde de Morningstar Emerging Markets ex-China Index een cumulatief rendement van 38%. De Morningstar China Index stond over dezelfde periode 3% in het rood.
Volledig uitsluiten? Dat is niet zonder consequenties
Gezien die cijfers is het begrijpelijk dat sommige beleggers hun heil zoeken buiten China. Maar het volledig schrappen van China uit een opkomende-marktenportefeuille is geen neutrale keuze. Het heeft verstrekkende gevolgen voor de samenstelling van de portefeuille – zowel geografisch als sectormatig.
Zonder China neemt de weging van landen als India, Taiwan en Brazilië sterk toe. Sectoren als energie, financials en grondstoffen winnen aan gewicht, terwijl technologie en consumentengoederen – sectoren waarin Chinese spelers als Alibaba en Tencent de index domineren – sterk worden teruggedrongen.
Daar komt bij: door China uit te sluiten verdwijnt ook toegang tot een van de grootste en meest diverse aandelenmarkten ter wereld. Met duizenden beursgenoteerde bedrijven biedt China beleggers een breed speelveld, van tech tot consumentengoederen, van industriële bedrijven tot small caps. Juist door de inefficiëntie van de markt ligt er ook potentieel voor actief beheerde fondsen om structureel waarde toe te voegen.
Is dit dan het moment om China uit te sluiten?
Vanuit waarderingsoogpunt is het de vraag of nu wel het juiste moment is om afscheid te nemen van Chinese aandelen. Door de jarenlange underperformance zijn Chinese aandelen historisch goedkoop geworden. Eind mei 2025 lag de koers-winstverhouding van Chinese aandelen onder die van zowel de bredere opkomende-marktenindex als hun eigen langetermijngemiddelde.
Dat hoeft geen koopadvies te zijn, maar het onderstreept wel het risico van procyclisch beleggen: net op het moment dat een markt uit de gratie is, zou die juist interessant kunnen worden voor beleggers met een langere horizon.
Een evenwichtig alternatief
Volledig afscheid nemen van China is dus een drastische stap die niet zonder risico’s is. Een genuanceerdere benadering lijkt verstandiger. Zo kunnen beleggers ervoor kiezen om een ex-Chinafonds te combineren met een gerichte, eventueel actief beheerde, China-allocatie. Daarmee blijft het mogelijk om het risico in China te beheersen, zonder het groeipotentieel en de diversificatievoordelen volledig links te laten liggen.
Een alternatief is het selecteren van een actief beheerd opkomende-marktenfonds waarbij de beheerder de flexibiliteit heeft om China naar eigen inzicht te over- of onderwegen. Zo profiteert de belegger van professionele risicobeoordeling en blijft de mogelijkheid open om mee te liften op een eventueel Chinees herstel.
Jeffrey Schumacher,
is fondsanalist en Manager Research team bij Morningstar Benelux.