rene l schreef op 27 november 2025 13:31:
[...]
Bijzonder, eerst verkondig je dat ik onzin uitkraam en even later zeg je zelf dat je het ook gelezen of gehoord hebt, en nota bene via onze eigen Nederlandse media.
Ik vraag mij dan af, heb je nog meer van dit soort illustraties Lt.
Begrijp me echter niet verkeerd, ik maak mij gewoonweg heel veel zorgen over de situatie in Nederland, en het is wel bekend wat de belangrijkste punten zijn.
Zelf red ik me wel tot mijn dood, maar ik maak mij grote zorgen over de toekomst van onze jongeren.
Werkelijk, het is in en in triest om jongeren te zien die in de bloei van hun leven staan en geen betaalbare woning kunnen krijgen, en dus ook geen gezin kunnen gaan starten en vooruit kunnen.
Alles moet gesloopt worden in Nederland voor de vergroening, op zich zou ik er geen probleem mee hebben, maar er is nog steeds geen alternatief dat net zoveel zekerheid geeft en ook niet duurder is dan dat we nu hebben.
En deze kwestie speelt ook in Duitsland.
Kijk eens naar Hongarije, een verschrikkelijk land toch, ze hebben lak aan de regels van de Eurofielen.
Maar Orban, hij is heel erg blij dat bedrijven zoals o.a. Philips en Accell uit ons land de productie naar zijn land verplaatst hebben, en o.a. Bosch uit Duitsland heeft dit ook gedaan.
Tegen ons wordt dan verteld dat Hongarije een verschrikkelijk land is, in en in corrupt, ze willen niet luisteren, ze willen geen gelukszoekers opnemen, gewoon een verrot land.
De lonen liggen er echter een stuk lager, de kosten voor levensonderhoud liggen ook een stuk lager, minder regeldruk, lagere belastingen, en Hongaren zijn nog bereid om hard te werken.
Maar ik denk, vraag maar eens zelf aan dit soort bedrijven wat hun motivatie was om te verkassen naar Hongarije of een ander Oostblok land.
Dan krijg je te horen, het leven is in die landen eigenlijk helemaal niet zo slecht.
Mij zal het niet verbazen dat wanneer we een generatie verder zijn dat de nodige Oostbloklanden er economisch beter voorstaan dan Nederland.
Ja, en heb je in Nederland een baan, bijvoorbeeld bij de overheid, of heb je een uitkering die min of meer geldig is voor de rest van je leven, dan maak je je weinig zorgen.
Maar wordt er maar eens uitgekiept omdat je baan komt te vervallen, je heb een tijdje een vangnet, maar je moet het zelf wel weer oppakken.
Net als die onzinnige oorlog in de Oekraine, er gaan bakken geld naar toe die direct weer verbrand worden of in corrupte diepe zakken verdwijnen.
Afgelopen weekend zag ik ook nog een documentaire over soldaten die van het front terug kwamen.
Voor de rest van hun leven invalide, beide benen er er de rest van je leven afhankelijk van een rolstoel, jong, getrouwd, en ook al een kind.
Tenenkrommend om al dit leed te zien, en vergeet niet hoeveel er helemaal niet terugkomen van het front omdat ze als kanonnenvoer opgeofferd zijn.
En aan de kant van de Russen zal het niet anders vergaan.
Europa wil maar door blijven vechten, Trump wil de oorlog stoppen, en Jessie wil nog meer miljarden.
Ik vraag mij ook af, tot welke prijs wil je in vredesnaam doorgaan.
Het is een levensgroot dilemma, maar ik durf het eerlijk te zeggen, denk eens rationeel na, ik sta min of meer achter het plan van Trump.
Dan maar een stuk land afstaan, maar maak in vredesnaam afspraken die keihard dichtgespijkerd zijn.
En zal een soort van Salomonsoordeel geveld moeten worden.